غزل حضرت ولی عصر (عج)

روی بام از برکت یک مشت گندم مینشیند

یا کریمی که به امّید ترحّم مینشیند

در به در شد بالهایم در پی کسب نشانی

گاه بر بام خراسان گاه بر قم مینشیند

خواهش سبز پیمبرهاست شوق دیدن تو

پیش رویت موسی از بهر تکلم مینشیند

در غزل تا شمه ای از غربتت را مینویسم

رو به رویم ریشخند تلخ مردم مینشیند

دور میبینند آری امر نزدیک فرج را

آه جای حسن ظن سوء تفاهم مینشیند

پرسشی دارم بگو ای ناخدای کشتی دین

موج دریای ستم کی از تلاطم مینشیند ؟

میدرد برق نگاهت پرده ی شب را غروبی

کنج لبهای سحر روزی تبسّم مینشیند

غزل شب بیست سوم رمضان

لحظات شب قدر از نفس بارانند

برکاتند که جاری به سر انسانند

شب تقدیر و ملائک همه از منبرعرش

بر زمین آمده تا فجر تحیت خوانند

محضر صاحب الأمرند و فرود آمده اند

بالهایی که پر از مغفرت یزدانند

خواب دیدم شب پیشین فرج مهدی (عج) را

اولین حاجت تقدیر شده میدانند

ای خوش آنان که به امّید رسیدن به وصال

بیشتر از همه دلسوخته ی هجرانند

ای خوش آنان که در این ماه پر از فیض خدا

سحری در بر مولای زمان مهمانند

شعر را تا شب تدفین علی (ع) برد به پیش

آن همه غصه که با قافیه هم پیمانند

نخل ها بهت زده سر به گریبان دارند

نیمه شب در پی تشییع شه مردانند

صعصعه بود و دلی که هوس مرثیه داشت

حسنین اند که بر نعش پدر گریانند

آه خوب است چه تدفین شبانه وقتی

کربلا پیکرها زیر سم اسبانند

 

 

واحد امیرالمومنین

دریافت سبک

وجه الله ازلی-یکتا و بی بدلی

ای عشق لم یزلی-مولانا علی

شور در هر غزلی-ذات خیرالعملی

ای عشق لم یزلی-مولانا علی

از کوی گدا میگذری-از حال دلش با خبری

همپای سکوت غروب-نان بر مسکین ببری

{ای عشق لم یزلی-مولانا علی}

ذکر هر شیعه ی مولا از شب تا سحرگاه

هر لحظه اشهد أن علی ولی الله-علی ولی الله

بود عبادتم- تمام حاجتم-شبی به صد نوا و شور و شعف

که سینه زن شوم- به گرد بارگاه تو در نجف- همین سعادتم

{ای عشق لم یزلی-مولانا علی}

ساقی کوثر مددی-فاتح خیبر مددی

ای جان پیغمبر مددی-(حیدر مددی)2

کفو أعطینا مددی-همسر زهرا مددی

ای عالی اعلا مددی-(مولا مددی)2

حب تو همه باور من_شد آبروی محشر من

روح همه پیکر من-هر دم شده یاور من

{ای عشق لم یزلی-مولانا علی}

سبک زمزمه-نوحه نوزدهم رمضان

دریافت سبک

کوفه نمک خورد و نمکدان شکست-(وای من)2

بغض گلوی شه مردان شکست-(وای من)2

آه امان از سجده ی آخر

فزت برب الکعبه ی حیدر

آه و واویلا آه و واویلا

ای پسرم خوی به غم ها بگیر-(وای من)2

زیر بغل های پدر را بگیر-(وای من)2

آتش کوفه پر شررم کرد

مثل مدینه خونجگرم کرد

آه و واویلا آه و واویلا

کوفه کند کینه ی خود برملا-(وای من)2

باز سر واقعه ی کربلا-(وای من)2

آه امان از غارت اعدا

از دل زار زینب کبری

آه و واویلا آه واویلا

***

غزل امام زمان (عج)

تو همانی که آیه های خدا به تو و عصر تو قسم بخورد

سرنوشت تمام اهل زمین زیر دست شما رقم بخورد

سالیانی گذشت از غیبت اضطرارت گرفت عالم را

چه قدر سینه ی صبور تو از این همه انتظار غم بخورد

کوری عده ای که میگویند : " فرج صاحب الزمان دور است "

برس امشب که یک به یک همه ی فرض های غلط به هم بخورد

نا خلف سائلی که میبینی همه ی عمر ترسش این بوده

روزگاری خدای نا کرده نامش از دفترت قلم بخورد

حتم دارم که هرشب جمعه کربلا پا به پای زهرایی

عطری از جنس سیب های بهشت به نفسهات دم به دم بخورد

حتم دارم قیامتی برپاست وقتی از غم صدات میلرزد

روضه خوان میشوی و در گوشِ حرم اشعار محتشم بخورد